Կասկածից վեր է, որ մեր երկի բոլոր քաղաքներում ծառերի համատարած ոչնչացումը հատուկ ծրագիր է, որը Հայաստանի լուծարման մեծ ծրագրի տարրերից մեկն է:
Մենք չենք էլ պատկերացնում, թե մեր հասարակության բարոյահոգեբանական ու նյարդային վիճակը ինչ աստիճան է քայքայված: Հետևողականորեն, բոլոր ուղղություններով խփում են մարդկային ցանկացած արժեհամակարգային կետի:
Ղարաբաղ պետք չէ, անկլավ պետք չէ, սահմանամերձ հող ու գյուղ պետք չէ, բնություն պետք չէ, եկեղեցի պետք չէ...
Խփում են ամենացավոտ տեղերին: Պեռաշկիով ու սուջուխով ասում են՝ սա է կարևորը, սա է գլխավորը: Վճարեք հարկեր ու տուրքեր, կերեք ու ք..եք: 2018-ին Հայաստանում պատահական չէին Օրուելի «Անասնաֆերման» պտտում, հեղափոխական գրքերից էր: Այժմ հասել ենք, Հայաստանում մարդկային ոչինչ չեն ցանկանում թողնել: Այդպես հեշտ է կառավարել մեզ:
Հայ ժողովուրդը այս աշխարհի վրա գոյություն ունեցող փոքրաթիվ ժողովուրդներից է, որ լեզու, ինքնություն ու ազգային արժեհամակարգ է պահել, թեկուզ՝ չնչին չափերով:
Մեր հարևան, մեզ հասակակից պարսիկները նույնպես այդ պատճառով են դարձել թիրախ, բայց կատաղի դիմադրություն են ցուցաբերում. պատմական հզոր իներցիան ամենահզոր միջուկային զենքից հզոր է:
Մեր աչքի առաջ օրը ցերեկով ոչնչացնում են նույնիսկ բնությունը: Մեր քաղաքները առանց ծառերի նմանվել են ուրվականների քաղաքների, տգեղ, դատարակ արվարձաններ են հիշեցնում: Լիքը մեքենաներ կան, մարդկային եռուզեռ, բայց կյանք չկա, ջերմություն չկա...
Արա Արայան